12 Jul 2010

Πολτός ιστορίας σε μια πράξη



Αθήνα 2010 μ.Χ. Στην αναζήτηση αρχείων οικοδομής του μεσοπολέμου, την οποία οι ιδιοκτήτες της ενδιαφέρονται να επαναφέρουν στη ζωή, τα βήματά μου με έφεραν στην πολεοδομία της Νομαρχίας Αθηνών. Οι υπάλληλοι, μετά πενταλέπτου και αφού αποκωδικοποίησαν τα άπταιστα αρχαία Σανσκριτικά στα οποία διετύπωσα το ερώτημα, μόνο που δε γέλασαν μαζί μου. Η έκδηλη απογοήτευσή μου προφανώς άγγιξε κάποια χορδή στην καλά κρυμμένη ευαισθησία της κυρίας υπαλλήλου -μημερωτάτετέτοιαπράγματαεγώείμασυμβαιούχοςκαιφεύγω- και με παρέπεμψε συνωμοτικά στον κλητήρα του αρχείου. «Είναι πολύ παλιός και ίσως ξέρει», ψιθύρισε βιαστικά και επέστρεψε στα πρόσκαιρα καθήκοντά της.
Ο Martin Feldman με μουστάκι ξεπρόβαλλε πίσω από δύο πανύψηλες σειρές ντέξιον κρατώντας έναν πολυκαιρισμένο φάκελο με κορδόνια. Στο ερώτημά μου με κοίταξε (με κοίταξε;), ρούφηξε τη μύτη του βιμπράτο, πήρε τζούρα τσιγάρο (ναι ξέρω…) και σχεδόν έφτυσε απαξιωτικά: «τα αρχεία προ ’55 έχουν όλα πολτοποιηθεί με υπουργική απόφαση». Αυτή τη φορά χρειάστηκα εγώ το λεξικό των αρχαίων Σανσκριτικών. Είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν; Ξανα-είναι δυνατόν;
Ω, ναι! Το αποδεικνύει και η επίσημη βεβαίωση που πήρα μετά από επίσημη αίτηση σε ημι-επίσημο στυλ, στο τελείως ανεπίσημο πρωτόκολλο. «…έχουν καταστραφεί μετά την τήρηση της νόμιμης διαδικασίας», δηλαδή «πολτοποιήθηκαν» όπως με ηδυπάθεια μου επιβεβαίωσε ξανά η υπάλληλος, παραδίδοντάς μου το χαρτί και προτείνοντας το στυλό για να υπογράψω την παραλαβή. Δυστυχώς δεν κατάφερε να μου απαντήσει γιατί πολτοποιήθηκαν και δεν κάηκαν, ας πούμε, όπως και δεν διέγνωσε τη λεπτή γαρνιτούρα ειρωνείας. Γιατί αυτός ο διαχωρισμός; Γιατί η υψικάμινος προσφέρεται για τους φακέλους των πολιτών (λέμε τώρα...) και τα ναρκωτικά (γκούχου-γκουχ) αλλά για τα σχέδια των κτηρίων προτιμάται η πολτοποίηση; Τι απέγινε η πούλπα μελανιού και χαρτιού; Απίθανα ερωτήματα σε μια παράλογη απόφαση πολτοποίησης της ιστορίας μας…

Κι εμείς ακόμα ψάχνουμε για φαντάσματα κτηρίων, ε; 





No comments:

Post a Comment

Followers